"Chłopiec z latawcem" Khaled Hosseini

Tytuł: Chłopiec z latawcem
Autor: Khaled Hosseini
Wydawca: Albatros
Rok wydania: 2012
Liczba stron: 408
Moja ocena: 6/6

 Afganistan, lata 70. Dwunastoletni Amir, syn zamożnego Pasztuna z Kabulu, wychowuje się w domu bez kobiet. By zyskać uznanie w oczach ojca, wygrywa zawody latawcowe. Pomaga mu w tym starszy o rok Hasan, służący i towarzysz zabaw. Amir jest świadkiem kiedy na Hasana napada banda miejscowych chłopaków pod wodzą psychopatycznego Asefa, który gwałci chłopca. Z tchórzostwa i wyrachowania nie staje w jego obronie, a nawet doprowadza do sytuacji, w której Hasan musi opuścić ich dom. Ćwierć wieku później dorosły Amir mieszka w USA, gdzie po wkroczeniu radzieckich wojsk do Afganistanu wyemigrował wraz z ojcem...

"Dla ciebie tysiąc razy"

Chłopiec z latawcem jest najlepsza książką jaka zdarzyło mi się w ostatnim czasie przeczytać. Książka zaliczana jest do prozy obcej, jest największym literackim bestsellerem ostatniej dekady, nie bez powodu! W 2007 sfilmowana przez Marca Forstera. Autorem jest Khaled Hosseini amerykański pisarz pochodzenia afgańskiego. Chłopcem z latawcem zadebiutował w 2003 roku, a cztery lata później w 2007 wydał druga powieść Tysiąc wspaniałych słońc.

Książka opowiada o poruszającej przyjaźni dwóch afgańskich chłopców Amira i Hasana, o tragizmie sytuacji afgańskich dzieci podczas wojny, o tchórzostwie, o nieodwzajemnionej lojalności Hasana,  poczuciu winny,  rozłące, wyrzutach sumienia towarzyszącym Amirowi przez wiele lat względem Hasana.
Rzecz dzieje się w Kabulu w latach siedemdziesiątych, w następnej części książki w Ameryce, następnie później znowu w Afganistanie. Amir pochodzi z bogatej rodziny, a Hasan jest synem służącego. Chłopcy przyjaźnią się,  spędzają ze sobą  mnóstwo czasu na zabawie, bardzo się lubią, chociaż Amir wielokrotnie wystawia na próbę przyjaźń Hasana, wykorzystuje jego dobroć, często wywyższa się nad nim, wyśmiewa z tego, że nie umie czytać i pisać, nie zna znaczenia trudnych słów. Ojcem Amira jest baba, powszechnie bardzo lubiany, szanowany, podziwiany za odwagę oraz męstwo.
"(...), że  baba był tak nietuzinkowym ojcem, jak na afgańskie standardy, liberałem żyjącym wedle własnych zasad, indywidualistą, który nic sobie nie robił ze zwyczajów społecznych albo przyjmował je wedle własnego uznania".
Amir w dzieciństwie i później jako dorosły mężczyzna mieszkając w Ameryce próbuje sprostać wymaganiom ojca, zdobyć jego miłość  i aprobatę, robi wszystko, aby ojciec był z niego dumny.
Pewnego dnia podczas zawodów puszczania latawców Amir zdradza Hasana, coś złego przytrafia się Hasanowi i od tego dnia, wyrzuty sumienia i poczucie winy nie pozwalają Amirowi na dalszą przyjaźń z Hasanem. Wkrótce potem służący Ali wraz z synem Hasanem opuszczają dom Baby i Kabul. Do ich przeprowadzki w dużej mierze przyczynił się Amir, gdyż nie mógł spojrzeć po tym co się stało Hasanowi w oczy. Niedługo po wyprowadzce służących baba i Amir wyjeżdżają do Ameryki. Po dwudziestu sześciu latach Amir dostaje  od życia szansę na odpokutowanie winy.
"Można być znowu dobrym"
Książka wstrząsnęła mną do głębi, nie raz, czytając zakręciła mi się łza w oku. Nigdy dotąd nie odczuwałam tak wielkiej złości na głównego bohatera.