"POD SKÓRĄ" DORIS LESSING

Tytuł: Pod skórą
Tytuł oryginału: Under My Skin: Volume One of My Autobiography, to 1949
Autor: Doris Lessing
Wydawnictwo: Świat Książki  
Rok wydania: 2010
Liczba stron: 576
Moja ocena: 5/6

"Pod skórą" jest tomem I autobiografii Doris Lessing do roku 1949. Swoją przygodę z Doris Lessing, pisarką brytyjską i laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 2007 roku, postanowiłam rozpocząć od jej autobiografii i okazało się to wspaniałą przygodą. Zaczynając czytać nastawiłam się bardziej na "suche informacje", a tutaj wielkie zaskoczenie, gdyż książka oprócz tego, że jest autobiografią jest też świetną powieścią. Napisana jest zupełnie innym stylem, niż biografie czy też autobiografie, które do tej pory przeczytałam. Czyta się bardzo przyjemnie, z wielką ciekawością i małym niedowierzaniem, gdyż Doris Lessing miała dość intrygujące, burzliwe i fascynujące życie w egzotycznej scenerii. 

Doris Lessing urodziła się w Persji w 1919 roku i tam spędziła swoje wczesne dzieciństwo (zmarła w wieku 94 lat 17 listopada tego roku). Gdy miała kilka lat, jej ojciec, bankowiec kupił farmę w Rodezji Południowej, brytyjskiej koloni w południowej Afryce. Tam też Doris dorastała. Miała młodszego brata Henriego. Z matką łączyły Doris, począwszy już od dziecka trudne stosunki i nigdy nie umiała się z nią dogadać i porozumieć. Ojciec, takie odniosłam wrażenie, że był dla niej obojętny i nie miał większego wpływu. Dla Doris zawsze był i taki pozostał do swojej śmierci "ofiarą" pierwszej wojny światowej.

Autorka pozytywnie zaskoczyła mnie swoją do bólu szczerością. Doris miała wielki dar przelewania na papier swoich myśli i emocji, przychodziło jej to z wielką łatwością. Trafiała w sedno, nazywała rzeczy po imieniu. Ujęła mnie swoją wylewnością i odwagą. Bez skrupułów opisała swoich licznych kochanków i bujne życie seksualne, jak porzuciła męża i dwójkę małych dzieci. Nie każdy odważyłby się takie fakty i niektóre szczegóły w taki bezstronny sposób opisać, jak zrobiła to Lessing.

"Pod skórą" jest książką wielowarstwową, oprócz historii swojego życia, opisanego w pięknym stylu, w formie powieści, pisarka przedstawiła swoje przekonania polityczne, zachwycenie komunizmem, tchnęła w książkę ducha przeszłości. W treści często odnosiła się do swoich  powieści i opowiadań. Jednakże autobiografie trudno oceniać, mi się spodobała, uważam, że ta książka jest wspaniała, gdyż wywołuje emocje i daje dużo do myślenia, a takie cechy sprawiają, że książka jest wartościowa i warto przeczytać.