"Gringo wśród dzikich plemion" Wojciech Cejrowski

Tytuł: Gringo wśród dzikich plemion
Autor: Wojciech Cejrowski
Wydawnictwo: Bernardinum
Rok wydania: 2006
Liczba stron 263
Moja ocena: 5/6

"Wojciech Cejrowski od 20 lat organizuje  wyprawy w najdziksze zakamarki naszej planety. Był w 40 krajach  na sześciu kontynentach. najczęściej jeździ do Amazonii i tam poszukuje ostatnich wolnych Indian. Jego teksty i fotografie drukuje Newsweek. Jest szczery do bólu, szczodry w krytyce i oszczędny w pochwałach, a poza tym nie kryje, że ma poglądy. Z tego powodu wiele osób za nim nie przepada. Kiedy jednak zacznie opowiadać o swoich wyprawach i dzikich plemionach, najwięksi jego przeciwnicy staja zasłuchani to osobowość, która nikogo nie pozostawia obojętnym".

"Jest to książka przygodowa i podróżnicza. Mądra, a jednocześnie pełna humoru. Sprawia, że czytelnik zaczyna się głośno śmiać. Jest to także album niezwykłych fotografii z wypraw w najdziksze rejony świata."

Wojciech Cejrowski zabiera nas na wyprawę do ostatnich dzikich plemion.

Będzie to opowieść o tropikalnej puszczy. A także o ostatnich wolnych Indianach. Io pewnym białym człowieku, który zamieszkał pośród nich. Choć od pewnego czasu w ogóle nie nosi butów, zamiast majtek wkłada przepaskę biodrową, a jedzenie zdobywa za pomocą dmuchawki, jest on w gruncie rzeczy taki sam jak Wy. Też kiedyś czytał książki podróżnicze i marzył o dalekich lądach. Pewnego dnia wstał z fotela, zarzucił sobie na plecy lodówkę i poszedł na pobliski bazar. Wkrótce potem wrócił, wytarł kurz w pustym miejscu po lodówce i zaczął pakować plecak. Głęboko w kieszeni miał mały zwitek pieniędzy i świeża rezerwację na samolot. tak się to wszystko zaczęło.

Gringo (Im. gringos) znaczy tyle co Biały. Potoczne określenie każdego cudzoziemca, dla którego hiszpański nie jest językiem ojczystym. Popularne w całej Ameryce Łacińskiej -  nawet w krajach, gdzie nie mówi się po hiszpańsku (Brazylia, Belize, Gujany). Wyjątek stanowi Meksyk, skąd to słowo pochodzi - tam gringo jest określeniem pogardliwym i stosuje się je wyłącznie do osób przybyłych z USA.

 

Powietrze dookoła  cuchnęło rozgrzaną zgnilizną, a do tego bzyczało i gryzło. Po kilkunastu godzinach ścieżka przeprowadziła mnie na druga stronę moczarów. Tam, na skraju tropikalnego lasu, spotkałam pierwszego w życiu Indianina. Takiego, który wciąż żyje po staremu mieszka w szałasie, chodzi na bosaka i żywi się tym, co upoluje w puszczy.  

Książka bardzo mnie zafascynowała, uwielbiam czytać o odległych krajach, Indianach, przygodach, innych kulturach. polecam tę książkę, wszystkim tym, którzy lubią niesamowite przygody i podróże do odległych zakątków ziemi.