"Z legend dawnego Egiptu" Bolesław Prus

Tytuł: Z legend dawnego Egiptu
Autor: Bolesław Prus
Wydawca: Greg
Rok wydania: 2007
Liczba stron: 16
Moja ocena: 4/6

Bolesław Prus urodził się 20 sierpnia 1847 r. w Hrubieszowie. Niewielu już pamięta, że Bolesław Prus, który znany jest szeroko w Polsce i poza jej granicami, należny do najbardziej poczytnych naszych pisarzy i naprawdę nazywał się Aleksander Głowacki. Prus został wcześnie osierocony przez rodziców i był wychowywany przez krewnych. Odwiedzał gimnazjum w Kielcach, Lublinie, potem rozpoczął studia w warszawskiej Szkole Głównej. Prus już od wczesnych lat  związany był z dziennikarstwem, podejmował współpracę z różnymi czasopismami, następnie rozpoczął pisać felietony oraz zajmował się innymi formami żurnalistki od publicystyki społecznej po krytykę literacką i artystyczną. Z czasem zaczął pisać nowele i powieści. Bolesław Prus zmarł 19 maja 1912 r. Pochowany jest na warszawskich Powązkach, a na nagrobku istniej napis Serce, serc.

Rok 2012 jest oficjalnie Rokiem Janusza Korczaka, ale nie oznacza to, że nie warto wspomnieć o Bolesławie Prusie. Rok Prusa świętowaliśmy 10 lat temu, upamiętniając w ten sposób 90. rocznicę śmierci pisarza. 

Z legend dawnego Egiptu jest nowelą B. Prusa wydana w 1895r. Jest to utwór całkowicie inny od pozostałych nowel Prusa. Jest on bardzo prosty, bez zębnych upiększających wyrazów. Zdarzenie opowiedziane jest z dużą dokładnością, historia jest nieprawdopodobna i przeciwstawna z przewidywaniami ludzkimi wbrew naturze, umierający człowiek cudem zdrowieje, a młody człowiek nagle umiera. Utwór pokazuje naszą ludzką bezsilność wobec natury.

Umierający faraon Ramzes poleca swojemu najmędrszemu lekarzowi podać sobie lekarstwo, po którym albo przeżyje, albo umrze. Ramzes wierząc w to, że niebawem umrze na swojego zastępcę wyznacza trzydziestoletniego wnuka Horusa. Gdy się o tym dowiaduje, nakazuje pisanie podwładnym edyktów, dotyczących polepszenia życia mieszkańców, zawarcia pokoju z Etiopami, przewiezienia zwłok Zefory swojej matki do katakumb faraońskich, gdyż Ramzes pogrzebał ją między niewolnikami,  uwolnienia ukochanej Bereniki z klasztornego więzienia i uwolnienia nauczyciela Jetrona. Aby wydane rozkazy Horusa mogły być spełnione musi je jedynie dotknąć pierścieniem faraońskim, który dostanie po śmierci Ramzesa. W oczekiwaniu na pierścień, nagle spostrzega, że ukąsiła go pszczoła lecz nie była to pszczoła tylko jadowity pająk. Lekarz nie daje Horusowi więcej aniżeli parę godzin życia. W oczekiwaniu na śmierć Ramzesa Horus umiera i w tej samej chwili dowiadujemy się, że Ramzes jakimś cudem wyzdrowiał i nadal będzie panującym  faraonem.