wtorek, stycznia 15, 2013

"Ostatni czytelnik" David Toscana

Tytuł: Ostatni czytelnik
Autor: David Toscana
Wydawnictwo: Świat Książki
Rok wydania: 2010
Liczba stron: 199
Moja ocena: 2/6













Nad meksykańskie miasteczko Icamole nadciągnęła straszna susza. Wydobywając resztki wody ze swej studni, Remigio znajduje zwłoki dziewczynki. Zamiast iść na policję, zwraca się do ojca, bibliotekarza, który szuka rozwiązania zagadki w starej powieści o małej Babette. Pewnego dnia w bibliotece pojawia się elegancka kobieta, matka wciąż poszukiwanej dziewczynki. Czytała powieść o Babette i też widzi podobieństwo bohaterki do swej córki...
Intensywna i kunsztowna opowieść o życiu i literaturze, przenikających się w zaskakujący sposób, pełna niezwykłych scen i – wymyślonych książek.

Do przeczytania  tej książki skłoniła mnie okładka, która wydawała mi się ciekawa i szybko przyciągnęła mój wzrok, jak i opis od wydawcy - "oryginalna książka o książkach autorstwa gwiazdy literatury latynoamerykańskiej". Zapowiadało się na intrygującą i ciekawą powieść.  Tym bardziej wielkie było moje rozczarowanie po przeczytaniu już kilku stron. Książka okazała się nietrafionym i fatalnym zakupem. Zniechęcona już na samym początku, czytałam dalej, próbując zrozumieć tę książkę i wynieść z niej coś wartościowego, jednak na próżno. Chyba nigdy nie czytałam takiego bełkotu, bynajmniej nie pamiętam. 

Jednym z głównych bohaterów jest Lucio, bibliotekarz w małym meksykańskim miasteczku Icamole. Lucio całymi dniami siedzi w swojej bibliotece i jako jedyny z całego miasteczka czyta książki, które dużo dla niego znaczą. To on jest tym "ostatnim czytelnikiem". Czasami miesza świat realny z bohaterami i wydarzeniami przeczytanymi w książkach. W "Ostatnim czytelniku" świat realny splata się ze światem fikcyjnym. Kiedy Lucio mówił o powieściach, o przeczytanych postaciach i wydarzeniach, było to dla mnie jakimś niezrozumiałym bełkotem starca. Pewnego dnia jego syn, Remigio znalazł w swojej studni zwłoki dwunastoletniej dziewczynki Anamari i za radą ojca zakopał je miedzy korzeniami drzewa awokado, ot i cała fabuła.

10 komentarzy:

  1. I tak jakoś specjalnie nie ciągnęło mnie nigdy do tej książki. :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Okładka cudowna, faktycznie!

    OdpowiedzUsuń
  3. Okładka mi się spodobała, ale jak widzę tylko dla niej nie warto sięgać po książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Okładka przyciągnęła i mą uwagę, i widziałam tę książkę gdzieś na promocji, ale ostatecznie kupiłam "Stulatka, który wyskoczył przez okno i zniknął" i chyba dobrze zrobiłam :) Szkoda, to mogła być dobra lektura.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zapowiadało się na ciekawa powieść. Nie ocenia się książki po okładce:))

      Usuń
  5. Raczej spasuję, choć okładka bardzo ciekawa ;)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  6. Też często patrzę na okładkę i to zazwyczaj się okazuje wielką skuchą. Niestety. ;/

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję wszystkim za odwiedziny i komentarze, które zawsze chętnie czytam i na które staram się w miarę możliwości odpowiadać:-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...